Bryndís 25 ára!

Tótlutjattið tileinkar blogg dagsins í dag Bryndísi Harðardóttur en stúlkan á 25 ára afmæli í dag. Til hamingju lilla mín, ég mun skála í mjólkurhristingi í tilefni dagsins. Hér gengur lífið annars bara sinn vanagang. Gummi Hlír byrjaði í skólanum í dag og ég byrja á mánudaginn. Í dag fór ég bara niður að Óperuhúsið vopnuð Kleifarvatni og sat þar í sólinni og las í smá stund. Það er óvenju hlýtt hér miðað við árstíma, en hitinn hefur farið yfir 20 stig á daginn og að sjálfsögðu ekki skýhnoðri á himnum frekar en fyrri daginn. Held að plan morgundagsins sé að gera það sama og í dag, kannski fara líka í leikfimi... en hinu ljúfa lífi lýkur brátt, eða það verður alla vega ekki jafnkæruleysislegt miðað við námskeiðalýsingarnar sem ég fékk í skólanum í gær. Get samt ekki sagt annað en að ég er orðin veeeerulega spennt. Jæja, góðar stundir.

Selma og þristurinn

Þegar umræður um búninginn hennar Selmu í júrovisjón stóðu sem hæst voru allir að afsaka hnébuxurnar hennar með að þetta væri "the next big thing". Nú veit ég ekki hvað er í gangi í Evrópu, en ég get ekki séð að hnébuxurnar séu málið hér í Ástralíu. Neibb. Ég hef séð þessar flíkur hangandi í nokkrum búðum en það virðist engin vilja klæðast þeim. Skrýtið. Eins og ég er nú alltaf mikið fyrir svona 3/4 buxur og svoleiðis, þá veit ég ekki með þessa hnésídd, hún virkar ábyggilega á sumum kvennsum samt. Mér finnst stuttbuxur meira töff, en maður þarf að vera pínu djarfur til að þora því, að vera í pæjuskóm, stuttbuxum og peysu, en mér finnst það frekar flott, hef reyndar ekki séð neinn í því heldur. Bara í tískublöðum. Jæja, næsta mál á dagskrá...BUS.IS. Ég hef enga skoðun á þessu, mér finnst bara pínu leiðinlegt að það er enginn þristur til lengur:( Bara eitthvað S3 sem fer ekki einu sinni á Háaleitisbraut heldur í Seljahverfi af öllum stöðum. Ég á bara svo margar góðar minningar tengdar þristinum, eins og þegar maður var í skólasundi í Sundhöllinni og fleira og fleira. En nýrri kynslóð fylgja nýjar strætisvagnaleiðir og ég er viss um að krakkarnir í Seljahverfi í dag munu í framtíðinni eiga góðar minningar úr S3.

Til hamingju...

...með sólina og hlýjuna:) já það fréttist alla leið hingað. Nú er sennilega jafnhlýtt á Íslandi og í Sydney, nema hvað að hér er hávetur. Ég er búin að vera á einhverjum kynningum í nýja skólanum mínum og í næstu viku eru fleiri kynningar og skráning í námskeið. Mig langar bara til að byrja í tímum, nenni ekki þessu dútli mikið lengur. Við fórum út að borða á fimmtudagskvöldið ásamt bólivískum og filipeyskum félögum. Ég fékk að smakka kengúrusteik hjá þeirri bólivísku, og mér fannst eftirbragðið vont. Nú get ég þó sagst hafa smakkað eina svona skoppandi krúttgúru. dojojojojojong.

Skopp skopp

Finnst ykkur hún ekki sæt? Við Guðmundur fórum í Australia Zoo (rétt hjá Brisbane) um daginn og það var æðislegt. Þar skoppuðu þessar elskur um allar trissur og átu úr lófum fólks eins og ekkert væri. Ótrúlega gæfar. Þessi á myndinni var sérlega forvitin, og það sem meira er, hún var með unga í pokanum sínum, maður sér lappirnar stingast þarna út. Við sáum líka koalabirni en þeir sofa og kúra til skiptis. Algjör krútt. Þeir sitja á mjúka bossanum sínum á trjágrein, halda utan um stofninn og dorma þannig megnið af sólarhringnum. Ég hef alltaf sagt að ef ég væri dýr myndi ég vilja vera mörgæs (gaman að renna sér á bumbunni niður brekkur) en nú held ég að koalabjörn sé kominn í annað sætið. Reyndar ekki jafnmikið fjör en greinilega notalegt líf. Það er mér að skapi. Ég klappaði koölunum en ég sleppti því að fá að halda á einum því það kostaði heila 20 dollara (1000 kall) sem er næstum eins og ef það kostaði 2000 kall heima. Auk þess vorkenndi ég birninum sem var í því skítadjobbi að láta einhverja krakkagemlinga halda á sér fyrir myndatöku. Ojbarasta, ég vona að hann fái extra djúsí laufblöð að japla á eftir vinnudaginn.

Slúður

Ok, ég sel það ekki dýrara en ég keypti það en mér heyrðist í útvarpsfréttum áðan að fyrrverandi kærasti minn, Jude Law hefði viðurkennt að hafa haldið framhjá hinni gullfallegu Sienna Miller. Viðhaldið heitir Daisy eða eitthvað álíka hallærislegt og Jude segist dauðskammast sín fyrir þetta og hann sér víst eftir öllu saman. Já já Jude, þú færð ekki mikla samúð núna er ég hrædd um. Hvað er málið? Þau hafa verið saman í minna en tvö ár ef mér skjátlast ekki, og hann bað hennar um jólin (já maður er með allt á hreinu) og svo bara heldur hann framhjá henni. Jeminn, þar að auki hef ég ítrekað lesið "fréttir" í slúðurblöðunum um skapofsaköst hans sem eru víst farin að hafa sín áhrif á sambandið. Ég tel að Sienna blessunin þoli þetta ekki mikið lengur enda á hún betra skilið ef hann er farinn að láta svona. Skammastu þín Jude!

Sælkeri vikunnar

Sælkeri vikunnar á Tótlutjattinu er engin önnur en Þórhildur sjálf. Ég verð seint þekkt fyrir það að hata eftirrétti eða súkkulaði og nú ætla ég að deila með ykkur nýjasta æðinu hjá mér í þessum málum. Við Gummi Hlír tókum pönnukökupönnu með til Sydney til öryggis, en komumst svo að því að þær fást hér. Við höfum verið mjööög dugleg að baka pönnsur en það kom að því að mig langaði að útfæra þennan þjóðareftirrétt okkar Frónverja aðeins og má segja að ég hafi orðið fyrir frönskum innblæstri. Ok, það sem mér finnst sem sagt syndsamlega gott er að skera banana í tvennt og svo endilangt. Ég set þá svo í eldfast mót og sker niður marssúkkulaði (má útfæra þetta með öðru súkkulaði að sjálfsögðu) og raða nokkrum svoleiðis bitum ofan á bananann. Það þarf ekkert að þekja hann, bara raða smá svona bitum og skella í ofninn sem á alls ekki að vera of heitur. Ég man ekkert hvað ég hef þetta lengi, bara þangað til súkkulaðið hefur bráðnað og "bananinn orðinn gullinn". Nei djók, ég þoli ekki þegar það stendur eitthvað svoleiðis í uppskriftarbókum, kommon, látið súkkulaðið bara bráðna vel. Svo sem sagt raða ég tveimur svona bitum ofan á eina pönnsu (þ.e.a.s. hálfur banani) og loka pönnsunni. Það sem ég gerði einnig af því að ég er svo mikið sugar baby, var að bræða eitt mars með rjóma í potti og hellti smá svoleiðis sósu (góð íssósa) ofan á fröken pönnsu. Þá verður hún líka svo falleg. Ef ég væri með gesti myndi ég skera jarðarber og setja ofan á. Jamms, er ég rosaleg? Þetta er svakalega sætt enda er alveg nóg að borða eina...eða tvær. Ekki meira. Pönnsuútfærsla tvö er mun einfaldari þó þessi hafi ekki verið flókin. Ég keypti um daginn Cadbury íssósu en ég held hún fáist ekki á Íslandi. Hún er úr mjólkursúkkulaði. Nýjasta æðið er að smyrja smá svona sósu á pönnukökuna (bara eins og súkkulaði crepes hjá Fransmönnum). Mmm, og í nótt dreymdi mig stanslaust að ég var að gera einhvern súkkulaði eftirrétt, ég saxaði suðusúkkulaði alveg á skrilljón og stráði flórsykri yfir þetta svo til að skreyta eða eitthvað svoleiðis. Asnalegur draumur. Þess má að lokum geta að sælkeri vikunnar skilur ekkert í því af hverju buxurnar verða þrengri yfir rassinn með hverjum deginum. Hmmmm.

Gömul?

Þar sem ég hafði mikinn tíma aflögu núna seinni partinn og nennti eiginlega ekki að gera neitt ákvað ég að ráfa um netið eins og ég á stundum til. Eftir að hafa skoðað myndir af djamminu á heimasíðum Hverfisbarsins, Vegamóta og Priksins og einungis fundið Völu mína á einni þeirra (en annars engann og nota bene ég skoða þessar síður eiginlega aldrei, finnst hálfkjánalegt að segja frá þessu) ákvað ég að skoða blogg vina vina minna. Skiljið þið? Ég fór að skoða linka út frá bloggum vina minna og það er stundum svolítið gaman en samt eins og að njósna. Á þessum rúnti sá ég fullt af linkum undir "Vökufólk", eða svona "Nonni Vökustrákur" eða "Ella Vökugella" en nú var ég að skálda nöfnin, en ég sem sagt kannaðist ekkert við þetta Vökufólk. Það finnst mér súrt. Ég missti nefnilega eiginlega af kosningunum í ár og náði því ekki að kynnast öllu þessu ágæta fólki sem bættist í Vökuliðið og mér finnst ég vera gasalega útúr. Reyndar fannst mér ég vera orðin hundgömul, lífið líður alltof hratt, hmmm. Ég á samt langt í þessa elsku á myndinni, Babúska babúska babúska jajajaja:)

Hrós...

...fær íslenska löggan fyrir að verja (að mig minnir) 40 milljónum í aukið eftirlit á vegum landsins á næstu mánuðum. Við keyrum alltof hratt miðað við aðstæður og því verða alltof mörg banaslys á þjóðvegum landsins. Ég er viss um að þetta framtak þeirra mun bjarga einhverjum mannslífum, og það er svo sannarlega 40 milljónum króna virði. Verst að það þarf blessaða lögguna til að minna ökumenn á að draga úr hraðanum. Já og ég get alveg eins lokið því af að segja frá því að ég fór á War of the Worlds í gær en ég lofaði því hér á síðunni fyrir nokkrum dögum að fara ekki á þessa mynd. Ég get alveg viðurkennt að hún kom mér á óvart og þrátt fyrir að vera ægilega niðurdrepandi og svört þá var hún bara nokkuð góð. Í morgun las ég svo gagnrýni í áströlsku blaði þar sem er talað um það að hann Steven Spielberg er gyðingur og hvernig margt í myndinni minnir á gyðinga í Seinni heimstyrjöldinni og eftirá að hyggja þá er þetta bara laukrétt. Ég vil samt ekki fara nánar út í þá sálma þar sem lesendur tótlutjattsins eiga kannski eftir að sjá myndina. OK, over and out...

Fleiri myndir

Forvitnum lesendum vil ég benda á myndaalbúmið mitt en ég hef sett þar nokkrar myndir úr Portúgalsferðinni minni. Á "Sydney síðunni" okkar Gumma eru líka myndir en við höfum verið löt við að taka myndir undanfarið en á því verður vonandi breyting í júlí þegar við ætlum að reyna að skoða okkur um nágrenni borgarinnar. Og eitt að lokum, það á að taka Tom úr sambandi áður en hann barnar Katie og elur upp fleiri svona vísindakirkjuvitleysinga. Alla vega á maður sem segir þunglyndu fólki að taka bara vítamín að halda sínum trúarbrögðum fyrir sig. Og hana nú.

Sætir...

Eins og gengur og gerist fylgjumst við Gummi mikið með hinu fjölskrúðuga mannlífi í kringum okkur hér í Sydney og urðum fljótlega sammála að mennirnir eru huggulegri en konurnar hér. Þetta er náttúrulega ekki illa meint, maður hefur bara gaman af því að skoða fólk í kringum sig...en alla vega þá fannst okkur stelpurnar svolítið svona "breskar" oft á tíðum en að sjálfsögðu eru margar bráðhuggulegar dömur hér. Sei sei. Ég tók þó fljótlega eftir því að strákarnir hérna eru ekki sætir á þann hátt að ég myndi laðast að þeim. Þeir eru sykursætir, sennilega með rakaða fótleggi og plokkaðar augabrúnir og verja eflaust mun lengri tíma en ég við að snyrta sig. Sydney er sem sagt "San Fransisco" ástralskra homma og má nefna sem dæmi að við Gummi erum sennilega í minnihluta sem gagnkynhneigt par á okkar stigagangi. Nei nú er ég kannski að ýkja en það búa alla vega tvö hommapör á okkar gangi. Því hvet ég nú alla mína samkynhneigðu vini sem vilja njóta útsýnisins, eða leita að lífsförunaut að koma í heimsókn til Sydney:) Ekki það að ég haldi að þið séuð eitthvað desperate, en ég veit að úrvalið er stundum af skornum skammti (kommon, ekki hlæja, þetta er bara staðreynd). Ég hefði alla vega ekki viljað vera hommi eða lesbía á Íslandi fyrir 20-30 árum. Þið sem eruð gagnkynhneigð eruð að sjálfsögðu líka velkomin í heimsókn, Sydney höfðar til allra.

Fratman

Við Gvendólína Ræs fórum í bíó í gær. Hann náði að lokka mig með sér á Batman með fögrum orðum eins og "það eru heilar 14 mínútur í myndinni teknar á Íslandi." Þar með var björninn unninn. Ég get ekki sagt að ég hafi skemmt mér vel í bíó. Fylltist reyndar stolti og þjóðerniskennd þessar 14 mínútur sem yfirþyrmandi jökullinn og napurlegir íslenskir móar og hraun voru á skjánum. Frú Kata Cruise sem ég minntist á í síðustu færslu fer þarna með stórt hlutverk. Fín stelpa. Annars á ég ekkert að vera að dæma þessa mynd þar sem mér leiðast yfirleitt þessar amerísku stórslysamyndir. Ég vil forðast að vera fórnarlamb skólabókardæmis um markaðssetningu söluvænna mynda sem eru gerðar til að græða sem mest á. Auðvitað myndi ég reyna að græða á kvikmyndum ef ég væri sjálf í bransanum, ég tek mig ekki svo hátíðlega að halda öðru fram, en mér finnst þeir þarna í Hollywood bara framleiða sama skítinn aftur og aftur. Því eru þessar myndir klisjukenndar og fyrirsjáanlegar. Mér leiddist svo sem ekki allan tímann yfir myndinni, en þessar myndir eru ekki minn tebolli. Margar svona Hollywood klisjumyndir eru enn frábær afþreying, ég er bara ekki mikið fyrir akkúrat þennan flokk kvikmynda (stórslysakjaftæði og framtíðar-geim-bla bla). Ég sá til dæmis ekki Day after tomorrow og ætla mér ekki að sjá War of the worlds og The island (sá auglýsingu úr þeirri seinni í gær...jeremías, ég spurði Gvend, "hver gerir svona myndir?" sá svo að það er sami framleiðandi og að Armageddon og Pearl Harbour...kom á óvart, eða þannig). Ég lofa að tala ekki meira um svona myndir í framtíðinni þar sem þær heilla mig augljóslega ekki. Ég veit samt að ég mun halda áfram að sjá einhverjar þeirra þar sem mér leiðist aldrei í bíó og þær hafa yfirleitt sína ljósu punkta, (og ég vil síður senda litla kútinn tótlulausan í bíó).

Tom og Kata

Tom Cruise er genginn af göflunum, fegin er ég að vera ekki Kata. Heppilegt að halda líka blaðamannafund samdægurs bónorðinu, allt svo heppilegt, en að sjálfsögðu samgleðst maður öllum sem eru hamingjusamir. Fyndið bara hvað sumir þurfa að vera opinberlega hamingjusamir, og líka hvað sumir þurfa að flýta sér mikið. Kannski er aldurinn farinn að segja til sín hjá Tom. Kannski.

Póstkort til Ástralíu

Í dag fékk ég þrjú póstkort hingað til Ástralíu en móðir mín sér um að senda mér myndir svo ég gleymi nú ekki hvar ég á heima. Reyndar skrifuðu bróðurdætur mínar mér sitthvort kortið og nú ætla ég að gerast svo frökk og birta valda kafla úr þessum kortum. Ég hef hlegið svo mikið í dag, því mér þykir náttúrulega ólýsanlega vænt um þær Eddu og Þórhildi. Ég vona að þeim sé sama þó ég skrifi þetta hér.
Edda (sem var að fermast) kvaddi svona:
"Ég og allir aðrir sem búa á Íslandi sakna þín mjög mikið!"
Það munar ekki um það:) Er mín svona sárt saknað? Mér þótti alla vega vænt um þessi orð og hló mikið. Svo er það póstkort guðdóttur minnar, Þórhildar:) hér kemur smá bútur úr því:
"Ég er mjög svekkt yfir að Ísland komst ekki inn í evróvision keppnina. Ég held að það sé af því að þú varst ekki."
Ég veit ekki hvort hún meinar að það sé af því að ég var ekki á Íslandi (þess vegna hafi Selma ekki komist áfram) eða af því að ég keppti ekki fyrir Íslands hönd. Ég held hún meini það nefnilega:) jamm, hún hefur tröllatrú á stóru frænku greinilega...eða hefur erft stríðni og smá kaldhæðni frá föður sínum (Steina bróður) og er að stríða mér því hún hefur örugglega heyrt mig syngja og veit hversu hörmulega það hljómar. Þórhildur er 11 ára. Endilega ef þ.ið viljið senda mér póstkort þá er þetta addressan:
apt 54/32-42 Rosehill Street
Redfern 2016
Sydney, NSW
Australia
Hér er svo mynd af þeim systrum, Edda er sú dökkhærða og Þórhildur er ljóshærð, með á myndinni er heimiliskötturinn Skotta, hún er bröndótt.

Föstudagskvöld...

Föstudagskvöld og við sitjum heima, ...uss það er skömm að þessu. Við vorum að horfa á kántrískvísuna Carrie vinna ameríska idol (við missum aldrei af þeim þætti) en þess má geta að allir hér á heimilinu héldu með Bo en var samt pínu sama hvort hlyti titilinn því þau voru bæði svo góð. Vá löng setning. Á morgun mun ég byrja daginn á bókasafninu en mig vantar heimildir fyrir latínuverkefni sem ég er að klára, og svo ætlum við að hitta hagfræðinemann, og Sydneybúann Frosta sem hefur verið hér jafnlengi og við, en við höfum ekki enn hist. Við þrjú ætlum að snæða eitthvað saman og svo ætlar Frosti að leiða okkur í sannleikann um rugby. Það er víst einhver mikilvægur leikur á morgun, og við ætlum að styðja okkar lið (Frosti segir okkur vonandi á morgun hvaða lið það er) á einhverjum bar. Ég verð meira svona bara á barnum. Að lokum vil ég tjá mig um Big Brother þættina. Þvílík endemis heiladrepandi súr vitleysa. Ég hef marglýst því yfir að ég mun ALDREI horfa á þennan þátt því líf mitt þurfi fyrst að ná mikilli niðursveiflu. Einungis leiðinlegt fólk sem eigi ekkert líf og hafi ekkert fyrir stafni horfi á þennan viðbjóð. Samt stend ég mig að því að gægjast á sjónvarpið þegar það er óvart kveikt á þessum fjanda. Mér finnst þetta alltaf jafnleiðinlegt og tilgangslaust. Ohhh bara að hafa það á hreinu að ég mun ekki kíkja aftur á sjónvarpið þegar Big Brother er í gangi. Frekar bora ég í nefið.

Ég get svo svarið það...

...er nokkuð móðins lengur að halda úti svona bloggi? Mér finnst fólk orðið svo lélegt í að blogga, sumir til dæmis setja inn nýja færslu einu sinni í mánuði sem verður að teljast arfaslakt. Fréttirnar segja reyndar annað, að þetta sé greinilega alveg málið heima því allir blogga en mér finnst, þegar betur er að gáð, margir blogga ansi slitrótt, og hvað þá kommenta, össss. Ég ætla ekkert að heimta komment hjá mér og skil það vel að margir hafi gaman af því að kíkja á síðuna þó þeir skilji ekki eftir sig nein spor í kommentakerfinu né gestabókinni. En mér finnst samt voða gaman þegar fólk er duglegt að segja sínar skoðanir, hvort sem það er á mínum síðum eða bara á öðrum síðum sem ég les. Nöldur er þetta í mér, það var ekki meiningin, hehe, ok ...farin út í sjoppu.

Iss

Við Gummi horfðum á Júró í gær hjá Michaelu sem er sænskur Sydneybúi og þar að auki vinkona okkar. Hún bauð upp á dýrindis lasagna og skitna Júróvisjón keppni. Það var reyndar mjög gaman að sjá þetta eins og alltaf en í hópnum voru líka tveir ástralir sem höfðu aldrei horft á þetta og skemmtu sér vel yfir vitleysunni. Hverjir kusu annars þetta leiðinlega gríska lag? ekki gáfum við þeim stig? lagið var leiðinlegt, sönkonan var fýld, með ekki nærri stór brjóst og í alltof síðum kjól! Iss, ekki skil ég út á hvað Grikkland vann. Það er af sem áður var.

Jamm, annars er bara sól og blíða í Sydney núna, en það er samt kominn vetur. Alveg skítkalt inni hjá okkur og á eftir að versna. Endilega sendið mér ullarsokka áður en ég frýs.

Alveg lens...

Ég er alveg lens yfir júróvisjón fréttunum! Selma okkar komst ekki áfram. Nú sé ég þetta ekki fyrr en í kvöld og veit því ekki hversu frábær hin lögin voru (er ekki búin að kynna mér þetta jafnvel og sumir, nefnum engin nöfn Elsa) en ég efast einhver vegin stórlega um að hún hafi átt þetta skilið. Eftir að þessu var breytt í símakosningu hafa gæði Júró dalað mikið og þetta er orðin hálfgerð trúðasýning og vinsældakosning. Keppnin er vinsæl í Au-Evrópu og þar af leiðandi kýs fólk þar mjög mikið. Hvers eiga fámennar þjóðir eins og Ísland...hvað þá Andorra (50 þús) að gjalda? Reyndar er þetta með fólksfjölda landanna og fjölda atkvæða ekki algilt en það hlýtur þó að hafa mikil áhrif. Það mun ekkert "la det svinge" eða "Waterloo" snilldarlag vinna hér eftir, bara einhverjar Ruslur með læti á viðinu. Svei attan!

deiglan.com

Jamm, smá svona fréttapistill eftir mig á Deiglunni í dag, endilega kíkið á það:) Annars er bara það að frétta frá Sydney að hér er grenjandi rigning (fínt svo sem þegar maður er bara inni að læra) en það er líka allt í lagi því ég er að fara að fá mér pizzu og bjór ásamt Gumma og öðru góðu fólki í höllinni hennar Önnu Dóru á Watsons Bay. Takk fyrir í bili.

Kveðjustund

Þrátt fyrir mikla törn í skólanum höfum við Gummi náð að kynnast slatta af liði hérna sem við munum vonandi hafa meiri tíma til að kynnast í vetur (það er haust hér muniði) en við höfum eignast eina vinkonu, og það er hún Anna Dóra sem hefur búið hér í þrjú ár. Anna Dóra þurfti því miður endilega að taka upp á því að klára námið sitt hérna núna og flytur því heim á miðvikudaginn. Hennar verður sárt saknað hér í Sydney og við Gummi erum eiginlega alveg í rusli yfir þessu því hún er alltaf að bjóða okkur í grill og fleira skemmtilegt. Það er alla vega alltaf fjör í kringum hana og alltaf hægt að finna afsökun fyrir smá skralli með Önnu Dóru. Á miðvikudagskvöldið verður því mínútuþögn á Róshæðargötu hjá okkur Gumma. Við eigum þó tvö kvöld eftir með henni því í kvöld er okkur boðið í mat til Simma og Sibbu en hann er formaður Íslendingafélagsins hér (og er frændi Önnu Dóru, við fáum að koma með henni) og svo ætlum við að borða pizzu og sötra bjór heima hjá henni á þriðjudagskvöldið, þannig að eftir það þurfum við víst að finna okkur fleiri vini:)

Steingrímur

Það nær náttúrulega bara engri átt hvað Steingrímur systursonur minn er krúttlegur, og þar að auki mikill töffari. Ég sakna hans ógurlega mikið.