Stormur

Í vikunni lauk ég lestur ákaflega skemmtilegrar bókar sem Hildur Edda gaf mér áður en ég hélt hingað út. Ég mæli með að þið farið bara öll og náið ykkur í Storm eftir Einar Kárason sem fyrst og njótið þess að lesa hana því eins og mig dauðlangar til að segja ykkur frá fullt af fyndum köflum úr henni og pælingum sem spruttu upp í kollinum á mér við lesturinn þá ætla ég ekki að gera það til þess að eyðileggja ekki fyrir ykkur:) Alla vega erum við Gummi bæði búin að lesa hana og hún er allt öðruvísi en allar bækur sem ég hef lesið og bara alveg frábær. Yndislega íslensk:) maður er svo mikil þjóðernisremba í útlöndum.

Vandræði

Já, ég væri löngubúin að skrifa eitthvað hérna hefði ég ekki endalaust verið í einhverju stappi við bloggerinn...bölv... puff. Hvað segja Frónverjar annars? alltaf kalt? ehehhe, mér er bara frekar hlýtt sko, bara voða fínt, sól og ...hmmm hvað á ég að segja, svona 25 gráður í forsælu, já já brakandi blíða bara. Þetta er bara eins og í hitabylgjunni heima í fyrrasumar, múahahaha, aðeins betra myndi ég segja. Gummi og íslensk stelpa sem heitir Erla voru eitthvað að monta sig af þessari hitabylgju, við vorum í partýi, og sátum þar fjögur, ég, þau og ein sænsk stelpa og Gummi og erla tóku alveg Thule auglýsinguna á þetta. Ég átti bágt með mig:) In Iceland...last summer, we had like over 20 degrees for more than 3 weeks!!! og þið hefðuð átt að sjá svipinn á þeim. Ég ætla ekki að halda öðru fram en að veðrið var virkilega gott þarna í júlí/ágúst, en ef ég man rétt þá var hitametið í Reykjavík slegið...alveg 24 gráður, eða voru það 22? Man það ekki, reyndar virðast 22 gráður á Íslandi heitari en 22 á Spáni, hefur eitthvað með loftslagið að gera, en eitthvað held ég að fjarlægðin hafi gert fjöllin blá þarna. Sú sænska hló með mér. Veðrið var að vísu bjútífúl, en ég held að hitabylgjan sjálf hafi verið í um eina viku (af þremur mánuðum sem sumarið er) og ég minnist þess ekki að hafa oft klæðst stuttbuxum eða einhverju svoleiðis. Kannski svona vika sem mig rámar í að hafa verið að striplast í garðinum hjá systu þegar við vorum að mála húsið. Ísland, best í heimi!

Australia

well, ta er eg komin til Sydney...hef ekki tima akkurat nuna til ad segja meira fra tvi...later...

Kosningar

Bara minna ykkur á að kjósa Vöku í vikunni, og mér hafa borist kvartanir frá Guðjóni Ármannssyni vökugosa en hann hefur ekki fengið mynd af sér á tótlutjattið í tvö ár held ég. Ég vona að þessi bjargi málinu:)

TAKK

Ég er nú soddan flökkukind í mér og frekar vön því að kveðja Frón. Ætlaði nú ekkert að vera mikið að gera úr þessu, en bauð nokkrum myndarlegum dömum í kökuboð á fimmtudaginn, aðallega af því að mér finnst svo gaman að halda boð, og hafði í raun planað að gera svo á afmælinu mínu, þannig að þetta átti ekki að vera dramatísk kveðjuveisla. Ég tók það líka fram og var með yfirlýsingar um það að ég væri ekki mikið fyrir svona kveðjustundir, enda verð ég komin heim aftur eftir bara 1 1/2 ár. Uppáhalds systir mín skipulagði hins vegar óvænta kveðjuveislu fyrir okkur Gumma, sem var náttúrulega toppurinn, því þar náði ég að hitta svo marga vini mína í kveðjupartýi og það er ekkert drama í því. Nánari lýsing er hér.

Spéhræðsla

Ég fór í sund eitt kvöldið í vikunni, og þar sem ég stóð í sturtunni og togaði sundbolinn til í allar áttir svo hann sæti rétt og hyldi það sem ber að hylja varð mér hugsað til Allyar vinkonu minnar. Hún er amerísk og kom að heimsækja mig til Íslands fyrir þremur árum. Við Vala tókum Ally að sjálfsögðu í Bláa Lónið sem henni fannst mjög spennandi....þar til kom að sturtunni. Þá varð hún pínu stressuð þegar hún stóð í búningsklefanum og horfði á eftir okkur Völu sem skokkuðum berrassaðar með sundbolinn í hendinni, inn í sturtu og þrifum okkur hátt og lágt með sápu, og náttúrulega á öllum stöðum svona eins og er bent á plakatinu með mannslíkamanum í almenningssturtuklefum. Ally afklæddist þegar við vorum komnar inn í sturtu, kom svo inn í sturtuna til okkar með handklæði utan um sig og smeygði sér inn í sturtu sem hafði sturtuhengi fyrir. Þar gat hún þvegið sér og klætt sig í sundfötin ein í friði en samt talað við okkur skvetturnar. Þeir eru svo séðir þarna í Bláa Lóninu, útlenska fólkið er ekki vant þessu. Við erum vön að hópast allsnakin í almenningsturtum þar sem við tepruskapur viðgengst ekki:) Fyndin tilhugsun hvað okkur finnst eðlilegt að standa svona berrassaður í sturtu með mörgum öðrum og skiptast á uppskriftum og ráðleggingum um sjampótegundir á meðan við þvoum "þið vitið hvað" og lögum sundbolinn og hlaupum út í laug. Bravó fyrir okkur:)

Þegar ég var ellefu ára fór ég til Mallorca með mömmu og systu. Ég fór ekki öðru vísi út í sundlaug en í ömmulegum og efnismiklum sundbol og víðum stuttermabol yfir. Spéhræðslan var rosaleg. Ég hef reyndar alltaf verið pínu spéhrædd, en það virðist skán með hverju árinu. Koma svo Tótla!

Nýtt blogg

Við Gvendur minn erum komin með nýtt blog þó þetta verði áfram í fullu fjöri. Við ætlum að reyna að hafa svona sameiginlegt útlandablogg frá Ástralalíunni, það er svo móðins hjá pörum í dag. Endilega kíkið á þetta hjá okkur:)

Tannsi (part 2)

Var að koma frá tannsa. Er ekki sú hamingjusamasta núna enda var verið að gera við skemmd á milli framtannanna. Það er ekki þægilegt. Ég reyndi að hugsa um Steingrím, yngsta "barnabarnið" mitt þegar mestu lætin voru, en það linaði sársaukan lítið, dreifði þó huganum:)

Það styttist...

...í "útförina" eins og Ari Vökusnáði orðaði það svo skemmtilega þegar ég hitti hann í Vökupartíi á Hressó í gær. Við Gummi minn förum eftir rúma viku (7.febrúar) til Sydney, þannig að maður ætti kannski að fara að þvo og pakka og svona. Já, svo á ég eftir að fá visa alveg rétt. Hmmm, ætla að drífa í því asap. Gaman að þessu. Annars er bara allt gott að frétta...hmmm já já...

Hádegisfundur

Vaka er með hádegisfund á morgun, fimmtudag klukkan 12:20 í Odda stofu 101. Umræðuefnið er "þunglyndi" og framsögumenn er Elísabet Jökulsdóttir, Salbjörg Bjarnadóttir en hún er geðhjúkrunarfræðingur og verkefnastjóri "Þjóð gegn Þunglyndi", og Eiríkur Örn Arnarson sálfræðingur. Mér finnst mjög áhugavert að fræðast meira um sjúkdóminn enda eru miklar ranghugmyndir, feimni og fordómar í þjóðfélaginu gagnvart þunglyndi. Ég vil því hvetja alla til að koma á fundinn:)


Ég fór til tannsa í morgun. Ég þarf að fara aftur til tannsa á eftir. Ég þarf sennilega að fara aftur til tannsa líka á morgun. Og hinn og ef dagurinn þar á eftir ("þar-hinn") væri ekki laugardagur færi ég sennilega á þá. Jebb, Tótla tannálfur og tannbursta-meiníak með meiru er með skemmdir í tönnslunum og fékk skömm í hattinn frá fröken tannsínu í morgun. Þar er frekar mikil sorg yfir þessu öllu saman enda hef ég alltaf hugsað nokkuð vel um tennurnar og er eiginlega enn að reyna að ná áttum. Ég kenni óreglulegum matartímum og Vífilfelli um. Tannsína sagði mjög skýrt við mig áðan, "EKKERT KÓK UNGA DAMA". Samt ekki alveg svona en næstum því. Þess vegna hef ég enn einu sinni tekið þá ákvörðun að hætta að drekka kók en mér er meiri alvara núna en oft áður.

Vaka

Gærkvöldið var með eindæmum skemmtilegt, var rétt að skríða fram úr bælinu núna á hádegi:) Ég byrjaði á að vera barþjónn í smástund í boði sem systir mín var í. Þið vitið hvað barþjónar gera... "einn fyrir gestinn...einn fyrir mig". Þannig á meðan ég hristi saman kokteil fyrir dömurnar hellti ég reglulega smá slurk í mitt glas og smakkaði þetta til. Reyndar var þetta alltaf sami kokteillinn en það er betra að vera viss. Mér fannst öll glösin jafngóð. Að barþjónastarfinu loknu hélt ég á listakynningu Vöku á Hressó, sem var hressandi. Mér leist vel á krakkana (við erum meira að segja með eina idol stjörnu!) þó ég eigi eftir að taka þau í persónulegt viðtal. Já, það er erfitt að vera að sleppa svona takinu á Vöku sinni þannig að það er eins gott að þessir nýju standi sig. Listakynningin var svo óhemjuskemmtileg og fjölmenn að ég held ég hafi verið til hálfþrjú á Hressó (mér finnst það mikið í ljósi þess að ég mætti þangað um 10). Svo fórum við á Vegas og Óðal en það var ekkert stuð. Nei djók, fljótlega eftir þetta fór ég sem sagt heim. Jamm. Fúlt annars að MR sé dottinn út í Gettu betur. Nenni ekki að tala meira um það.

How do you like Iceland?

Horfði á þessa skemmtilegu heimildarmynd eftir Kristínu Ólafsdóttur á Rúv í gærkvöldi. Hún var mjög athygisverð og gaman að heyra mismunandi reynslusögur útlendinga af Íslendingum og líka gott að þeir voru gagnrýnir, þeir nefndu bæði kosti og ókosti lands og þjóðar. Ég hló alla vega mjög mikið. Einn (ég held sá danski) nefndi nokkuð sem ég hef oft áður heyrt útlendinga segja, að ALLIR Íslendingar séu að gera eitthvað skapandi, sauma, hanna, yrkja, syngja, mála og þar fram eftir götunum. Ég fæ alltaf einhverja óþægilega tilfinningu þegar ég heyri þetta þar sem ég hef ekki gert neitt svona skapandi síðan í grunnskóla en þá var ég mjög dugleg að semja ljóð og sögur. Ég ætla að leyfa einu af mínum fyrstu ljóðum að fylgja þessu bloggi, ég samdi það þegar ég var um það bil átta ára og sat með mömmu úti á svölum í sólbaði.

Lítil stúlka sefur rótt,
getur ekki vaknað.
Úti hefur snjóað í nótt,
þess hefur hún saknað.


Jamm, æskuvinkonur mínar kannast kannski við þessar línur, ég fór með þetta litla ljóð við ýmis tækifæri. Maður ætti kannski að halda þessari ljóðasmíð áfram til að standa undir nafni sem sannur Íslendingur:) Ég get aðeins sett út á eitt við þessa fínu mynd, "How do you like Iceland?" og ég hef nefnt þetta áður í öðru samhengi. Hvar var íslenska tónlistin? Halló halló, af hverju þarf ég að hlusta á "Air", "Jamiriquai" og fleiri ágæta erlenda listamenn í íslenskri bíómynd sem fjallar um Ísland þar að auki þegar það eru til svo ótrúlega margt gott íslenskt tónlistarfólk. Ég fer að hallast að því að það sé satt sem einhver sagði þarna í þættinum í gær, við þjáumst af minnimáttarkennd. Þetta á ekki að hljóma eins og einhver þjóðernisremba í mér en mér finnst alveg sjálfsagt að gefa íslensku tónlistarfólki fleiri tækifæri og alger óþarfi að leita út fyrir landsteinanna þegar vantar fallega tónlist. Eru ekki allir að tala um að við séum svo skapandi? Hvernig væri að nota þessa sköpun betur?

Oz (framhald)

Ætli það sé ekki rétt að ég útskýri þetta Ástralíudæmi nánar. Við Gummi minn erum að fara til Sydney því hann fékk skiptinemasamning þar. Þetta byrjaði sem smá flipphugmynd sem er orðin að veruleika og 7.febrúar nk. höldum við til London þar sem Al/Védís munu hýsa okkur í tvær nætur en svo heldur ferðalagið áfram þann 9.febrúar og að kvöldi 10.febrúar lendum við í Sydney, en þá verður reyndar fimmtudagsmorgun á Íslandi nota bene. Ég sótti um í skóla líka en hef ekki fengið svör en grunar að ég eigi ekki möguleika fyrr en ég hef útskrifast frá HÍ. Þannig að á meðan Gummi Hlír stúderar mun ég kengúrast í BA ritgerðinni og vonandi fæ ég líka vinnu. Jamm, svo verðum við komin heim fyrr en varir því þetta er bara eitt skólaár:) Hvernig líst ykkur á lömbin mín?

Oz

Var ég búin að segja ykkur að við Gummi Hlír erum að fara til Ástralíu?

Svei mér þá...

ég hef ekki látið sjá mig hér á síðunni síðan á síðasta ári (mikið af "síð" í þessu). Jamm, ég var agalega bissí milli jóla og nýárs, Clueless félagið hélt kallakvöld hjá Kristínu, Karen var með kjaftakvöld fyrir verkfræðisaumó, og Bryndís bauð Söndru, Al/Védísi, Katrínu og Guðrúnu (og mér). Úff, voða mikið að gera. Á nýju ári hef ég líka þurft að hitta fólk, Herdís var með brunch fyrir Clueless, það hófst klukkan 10:30 og þegar mér tókst að skríða á lappir upp úr 10 bölvaði ég mikið yfir að hún skyldi ekki bara halda lunch klukkan 12 (eða 13). Mér leið reyndar strax betur eftir fyrstu pönnukökuna og eftir það var mjög gaman:) Annars hef ég bara verið að vinna og útrétta, en mín bíður líka óskrifuð BA ritgerð, byrja á morgun. Bravó!

Gleðileg jól!

Jamm, kominn annar í jólum og tíminn vel nýttur í át, gláp og almenna leti þessa dagana. Ég borðaði skoska rjúpu á aðfangadag, og ég segi nú bara eitt, þeir kunna þetta líka skotarnir! Það var ekkert að þessari rjúpu, Anna Björk tróð nokkrum krækiberjum upp í rassinn á henni og þá var þetta alveg eins og sú íslenska. Systa bjó einnig til himneskan forrétt, humar í villisveppasósu og ég gæti alveg hugsað mér slíkan forrétt á hverjum degi:) Mágsi sér yfirleitt um eftirréttinn þann 24.des og heitir sá réttur Úrsúla, en hún Úrsúla fékk´frí í ár svo við fengum ís, jordbær og syndsamlega góða súkkulaðisósu. ohhhh, namm. Við vorum enn að japla á humrinum (forréttinum) þegar Birgir Steinn frændi hóf að þrusa í okkur pökkum til að opna. Það veitti kannski svo sem ekkert af að byrja þar sem pakkaflóðið var ótrúlegt í ár. Jedúdda mía. Ég fékk ýmislegt fallegt sem ég ætla ekkert að vera að gorta mig af hérna. Ætla að athuga hvort ég finni ekki eitthvað óhollt í pottunum og ´skápunum í eldhúsinu, fleygja mér með það sem ég finn ætt í sófann og vera þar, þangað til ég þarf að mæta í næsta jólaboð. Góðar stundir.

Búúúúúiiiin.....

...í prófunum:) gerði meira að segja heiðarlega tilraun til djamms á laugardag (nota bene, kláraði á föstudag) en var bara í svo rólegu skapi og hálflúin að það gekk brösulega. Það var reyndar mjög gaman en ég er oft bara of þreytt eftir svona lestörn til að djamma. Helgin fór því í að jafna sig, nú já og vinna. ok best að fara að huga að jólahreingerningu... ekki tjúllast í jólastressi gott fólk!

Snerpa

Jólastrákarnir í ár

Það er ekki mikil snerpa í stelpunni þessa dagana. Mér finnst tíminn bara svona fljóta áfram, stundum svo hratt, samt svo hægt, ég vakna, læri, borða, fer á salernið, kíki á netið. Hmmm tilbreytingaleysi prófanna vofir yfir, sem er gott. Ég er jú að fara í próf. Ég er álíka vel til höfð og Osama á slæmum degi, mér vex reyndar ekki grön, alla vega ekki mikil. Þetta hljómar illa, en vitiði hvað, þetta er allt í lagi því allt í kringum mig er fólk í sömu sporum, við hámum í okkur nammi og erum klístruð af bráðnuðu súkkulaðikexi og sveitt af æsingi að lesa. Þegar ég fæ annað slagið nóg af tíberuðum bókum og útkrotuðum og krumpuðum glósum, svo ekki sé minnst á súkkulaði og svitafýlu fæ ég mér bíltúr í Kópavog þar sem er að finna fallegasta og skemmtilegasta Steingríminn (að bróður mínum ólöstuðum) sem horfir á mig aðdáunaraugum og finnst ég yfirleitt sniðug. Hann meira að segja hlær að fíflaganginum í mér. Ég hressist af þessum heimsóknum og get alltaf brunað beint á safnið aftur, full af eldmóði að troða inn fróðleik.

MSN

Ég ætla að leyfa mér að vera með smá leiðindi núna. Þannig er mál með vexti að ég nota MSN talsvert, sérstaklega til að tala við vini mína (og kærastana mína) í útlöndum. Mér finnst þetta bara mjög sniðug leið til að ná smá spjalli við vini sína sem maður myndi annars ekkert endilega hringja í né hitta á förnum vegi. Það er þó eitt sem ég skil ekki við þróun MSN, og það er hneigð fólks til að "heita" eitthvað annað en þeir heita. Skilst þetta? Ég til dæmis heiti alltaf bara "tótla" á MSN en ekki, "ein að læra", "ógeðslega þunn", "Alabama", "hress í sturtu"..."mygluð" eða ég bara veit ekki hvað. Mér finnst hálfgerður óþarfi að flækja málin og fólk þarf ekki að hafa fyrir því að sjá hvort ég sé "signuð inn" eða ekki. Ég hef ekkert á móti þessu, en mér finnst þetta óþarfi. Er ég tuðari? Kannski ég ætti að heita það á MSN, "tuðari"...

Hugmynd

Fékk smá hugmynd við lestur síðunnar hennar Ásdísar (er enn í vandræðum með að linka á fólk). Ef ég eignast annan kött þá mun ég skíra hann Miltis Brand, eða bara Miltisbrand. En Gríma verður að duga í bili...og Myrra ....og Milla, nú og Frosti minn, en hann er heimilisköttur á öðru heimili mínu. Já og ekki gleyma fuglinum sem Gríma veiddi handa mér og fór með undir rúmið mitt, já og hinn fuglinn sem endaði daga sína í eldhúsinu og svo þessi sem hún faldi á bakvið sjónvarpið í síðustu viku, plús mýsnar sem hún kemur með heim til að fara í löggu og bófa. Held það sé ekki pláss fyrir fleiri dýr í bili, Miltis Brandur verður að bíða betri tíma.